Grijze zeehond.

In onze wateren hebben we meestal met de gewone zeehond te maken. De zeehond op onderstaande foto is echter een grijze zeehond. Ik heb hem gevonden op 28 maart 2003. Zoals u ziet ligt ze bovenop de waddenzeedijk. Hieruit kunt u al afleiden dat er iets met haar aan de hand is, want anders is ze niet zo'n eind van het (veilige) water vandaan.

Ik heb direct mijn vrouw gebeld en zij heeft deze foto's genomen. Ondertussen heb ik Rijkswaterstaat gebeld en zij hebben het dier naar de zeehondencrèche in Pieterburen gebracht. Een gevonden zeehond wordt meestal vernoemd naar degene die hem of haar gevonden heeft. Dit kon hier echter niet, omdat het een vrouwtje was. Daardoor is ze naar mijn vrouw Elly genoemd.

Ze was erg ziek, want ze had longwormen en hartwormen. Bovendien woog ze op de foto nog maar 20 kilo. Ze heeft 4 dagen lang aan de medicijnen gezeten, waardoor de wormen verdwenen. Daarna is ze ongeveer 3 maanden gevoerd en woog ze na deze periode 50 kilo. Ze is bij Vlieland weer vrijgelaten.

Grijze zeehonden komen veelal voor op rotsachtige kusten, maar komen de laatste jaren ook steeds vaker voor in de Nederlandse wateren. Het belangrijkste verschil met de gewone zeehond is de lange en brede snuit. Bovendien is het onderscheid tussen een mannetje en een vrouwtje gemakkelijk te maken. Een vrouwtje is iets kleiner, maar vooral ook veel lichter van kleur en heeft donkere vlekken op haar pels. Een mannetje zijn basiskleur is veel donkerder, maar heeft in tegenstelling tot het vrouwtje lichte vlekken.

De gewone zeehond.
Na twee keer een massale sterfte onder deze zeehonden te hebben meegemaakt, heeft de zeehondenstand zich in mijn ogen weer goed hersteld. Zo zie je ze nu weer met honderden tegelijk op de zandplaten tussen Ameland en Terschelling liggen. De kans dat u er dus één tegenkomt op het strand is niet onaanzienlijk. Blijf echter altijd uit de buurt als ze op het strand liggen, want ondanks hun zielige, trouwe hondenogen zullen ze praktisch altijd bijten. Het is namelijk gewoon een wild dier en bovendien is hij eigenlijk altijd ziek als u hem op het strand vindt. Wanneer u onverhoopt toch gebeten wordt ga dan direct naar een dokter en laat u behandelen. Veelal zal deze behandeling gepaard gaan met menige tetanusinjectie, want een zeehondenbek is nu eenmaal niet de meest hygiënische om door gebeten te worden.